Nadeeltje van het speciaal onderwijs is dat je als ouders weinig contact met andere ouders hebt. Snel 's middags vriendjes mee naar huis nemen is er niet bij. Communicatie met school gaat via het schriftje (uit een eerder logje). Gelukkig hadden we al snel in de gaten dat Sas een speciaal vriendje heeft. En via het schriftje van Saskia en het schriftje van Delano is een speelafspraak toch snel gemaakt.Gisteren dus een fijne dag voor Saskia. Vriendje Delano komt eindelijk spelen. Saskia keek er erg naar uit. "Morgen als het een nieuwe dag is komt Delano, hè mama??" En jawel al voor 10 uur wordt Delano door zijn papa naar binnen geschoven. We waren natuurlijk benieuwd hoe het zou gaan. Op school zijn het twee handen op één buik, maar daar zijn ze op neutraal terrein. Zorgen voor niets zo bleek. De hele dag heeft het gelukkige echtpaar gespeeld. Waar je anders de hele dag druk bent met Saskia was het nu een kwestie van achterover leunen en af en toe een beker limonade, een snackje of een banaantje de hoek in gooien.
Ze hebben heerlijk gespeeld, binnen, buiten, boven, beneden. Overal. Het leukste was nog wel het fietsen. De hele wijk hebben ze doorgeraced met elkaar. De Rabobank zou vooruit kunnen met renners als die twee. Ze waren ook erg verdrietig toen Delano weer naar huis moest. Maar die komt vast nog wel eens terug.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten