Sas gaat als een speer op school. Ze leert zo ontzettend veel dat we ons meiske af en toe niet terug kennen. Een van de dingen waar we deze week mee geconfronteerd werden is de sociale vaardigheidstraining. Voor Saskia erg moeilijk, contact met andere mensen. Saskia snapt niet altijd hoe het hoort. Dankjewel zeggen, afscheid nemen of feliciteren zijn dingen die je andere kinderen redelijk eenvoudig kan aanleren. We zien het aan Hessel. Dankjewel zeggen kan hij nog niet, maar een handje geven of gedag zwaaien is geen probleem. Dan nu Saskia. In het kader van een verjaardag op school was daar maar weer eens gezegd hoe het eigenlijk hoort. Handje geven (Saskia is links, maar goed, je moet ergens beginnen), welgefeliciteerd met je verjaardag zeggen en dan het kadootje geven. Thuis is ze al de hele week aan het oefenen. Papa en mama worden sufgefeliciteerd en Hessel doet gezellig mee.
Maar nu vandaag, testcase in optima forma, mama's verjaardag. Vanmorgen vroeg begon het al. Mama feliciteren zat er niet in, maar eenmaal in de bus tegen de chauffeur: "Mijn mama is jarig, je moet welgefeliciteerd zeggen en een handje geven. " De chauffeur kent Saskia inmiddels en speelt vrolijk mee. Dan na een lange dag op de BSO weer thuis. Opa en Oma Vught zijn er ook. De hele familie wordt door Saskia keurig richting mama gedirigeerd en voorzien van instructies. Je blijft aan alles merken dat het bij Saskia een aangeleerd trucje is, maar ze doet enorm haar best. Contact blijft lastig en kusjes geven op commando gaat zeker niet gebeuren. En ja, dat kadootje hè. Wat dat betreft toch een echte kleuter als alle anderen. Toen mama's kadootje eenmaal uitgepakt en bewonderd was door Saskia mocht mama er zelf ook even naar kijken.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten