Ziek, zieker, ziekst.

Het was me wat dit weekend in huize Thoonen. Hessel was al een tijdje aan het snotteren, maar ja, welke peuter niet met dit weer. Ook Saskia had haar zeehondenhoestje weer te pakken. So far so good. Tot donderdagavond. Saskia kwam niet heel fit thuis. Vrijdagmorgen flink koorts, op de voet gevolgd door Hessel.

Met het weekend voor de deur toch maar even naar de huisarts. Oei, dat meiske is flink ziek. Ja, dat wisten we al. De dokter bood enthousiast en lachend een flesje penicilline aan. Leuk voor op de kast, maar bij Saskia gaat dat dus niet naar binnen. Ze staat niet voor niets op de wachtlijst voor kinderen met een serieuze voedselweigering. Hessel piepte ook flink, maar dat konden we nog wel met Ventolin af.

Maar goed, met een flinke tas Ventolin en paracetamol weer naar huis. Nu is Saskia erg gemakkelijk als zieke. Op de bank met een dekentje en af en toe een andere DVD aan. Zo niet Hessel. Zo'n zieke zus is niet gezellig dus die ga je met autootjes op haar hoofd slaan, haar knuffel afpakken of je trekt haar deken van de bank. Als dat niet werkt wil je alleen nog maar bij mama. En dan niet op de bank, nee, mama moet gezellig rondwandelen. En geloof mama, dat valt niet mee met een uk van tien kilo.

Inmiddels is het ergste leed weer geleden, wordt er weer lekker geslapen en is Saskia, ook zonder penicilline, lekker aan het opknappen. Gelukkig maar.