Vandaag een heftig dagje voor snoeteke. Omdat ze nu al een week of zes trouw haar medicijnen slikt was het tijd voor een EEG en voor bloedprikken. Gezien de ervaringen uit het verleden had mama versterking meegenomen in de vorm van papa. Helemaal niet nodig zo bleek, maar wel gezellig. Rond koffietijd met z'n drietjes op weg. Eerst het EEG. Hoofd meten, badmuts op (wil ik niet ik vind geel een stomme kleur), daarna wordt er in de badmuts gel gespoten. Het voelt of iemand met een pen op je hoofd krabt. Niet lekker dus en Sas was het er niet mee eens. Jij mag niet op mijn trouwfeest komen. En terecht. Het vervolg kon Saskia's goedkeuring wel wegdragen. Een lieve mevrouw speelde mee en Saskia moest net zo stil liggen als Sneeuwwitje. Kortom honderd punten voor Saskia en een tien met een griffel én een kleurplaat.
Nog steeds gezellig in het ziekenhuis. Geen broodjes en koffie mee, maar wel chocolade. Op naar de bloedafname. Nou toen mevrouw zag wat de bedoeling was ging ze op vol protest. En weer terecht natuurlijk. Wie zit erop te wachten dat iemand moedwillig een naald in je arm jast. Met heel veel dikke tranen deed ze het weer super. De prikmeneer kon het natuurlijk niet goedmaken met een zakje knikkers.
Terug in de auto. Dat wil ik niet meer hoor. Ja maar Saskia ze moeten je bloed onderzoeken en er goed naar kijken. Ja hèhè mijn bloed is rood, dat weten ze toch al lang! Ga maar eens in tegen zoveel logica. Dat doen we niet en met een doosje kipnuggets als troost naar huis waar ze geniet van papa en mama aandacht. Natuurlijk mag je op zo'n dag ook wel schminken en lekker lang in bad.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten