Als papa en mama van een speciale dochter moet je regelmatig bereid zijn op de barricades te springen. Wat bij andere ouders vanzelf gaat kost ons iets meer moeite. Niet alleen opvoedtechnisch, maar vooral de ambtelijke molen drijft je soms tot waanzin. Er zijn in ons land zoveel geweldige regelingen, alleen er is geen TomTom die je de weg wijst. Dus eigenlijk zijn we ontdekkingsreizigers nieuwe stijl. Neem nu vanmiddag. Volgens het persbericht reikt Paulien Krikke (onze burgemeester) aan alle basisschoolkinderen de buitenspeelkaart uit. Een kaart waarop je alle grote en kleine speelplekken in Arnhem kunt vinden. Nu zien we haar niet aan alle 14.000 kinderen een kaart geven, maar okee, het initiatief juichen we van harte toe. Omdat we onze oudste en onze portemonnee geen plezier doen met grote attractieparken zijn we vooral van de speeltuintjes in de wijk en de kinderboerderijen. Dus met zo'n kaart op pad lijkt ons wel wat.
Alleen, wij hebben geen basisschoolkind, wij hebben een zmlk kind. Ieder ander kind komt vrolijk met zo'n kaart uit school maar wij kunnen weer op zoek naar een ambtenaar die ons kan helpen. "buitenspeelkaart, geen idee, waar gaat het over?" "de afdeling sport is in vergadering, kunt u vanmiddag terugbellen?" "ik kan niemand bereiken, kunt u even een mailtje sturen?" Kortom, het valt wel, maar niet mee. Toch rusten we niet voordat de klas van Sas ook een kaart heeft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten