Nu al, ja nu al. Nog ruim negen weken maar op school tellen ze al af. De afgelopen tijd dus veel feestjes, weekvieringen, lentevieringen, paasvieringen en andere vieringen op de school van Saskia. Tel daarbij alle rommelige weken die nog gaan komen met nog meer vieringen en nog meer feestjes en een schoolreisje. Pasen met de hele familie, een spannende Koninginnedag en als klap op de vuurpijl de verjaardagen van Hessel en Saskia. Kortom, Saskia is uit haar normale ritme, behoorlijk uit haar normale ritme. Oververmoeid en lichtgeraakt én dan moet de meivakantie nog beginnen. Vermoeiend. Vermoeiend voor papa en mama, die niet weten wat ze met hun meiske aan moeten, maar vooral voor Saskia. Ze zit zichzelf behoorlijk in de weg, kan niet slapen en wil van alles niks. De juf van Saskia snapt het wel, een reisje naar de kinderboerderij gaat niet door en de voorjaarsmarkt wordt overgeslagen. Dus toch een klein beetje "normaal" op school al begrijpen we niet waarom er zoveel gefeest moet worden. "Kunnen ze niet es gewoon een dag wat leren!" verzuchten we samen met andere auti-ouders.Gelukkig dient zich een rustpauze aan in de vorm van opa en oma Oeffelt. Drie dagen heerlijk exclusieve aandacht van zielige oma (want een hele tijd met krukken, nu gelukkig zonder, maar die krukken vond Sas toch wel erg interessant) en opa. Volgende week eerst paaseitjes zoeken in Vught, Arnhem en Oeffelt. Dan een klein feestje voor broer Hessel en dan...op dinsdagmorgen met een koffer vol plezier naar Brabant. Een adempauze voor papa en mama, maar ook voor Saskia. Want al is ze dan nog zo autistisch, verstandelijk en motorisch beperkt, volgens ons wordt ze gek van ons ge "sahhas".
Geen opmerkingen:
Een reactie posten