Dat wennen aan zo'n nieuwe groep, dat valt nog niet mee. Snappen we prima. Vermoeiend is alleen dat de donderwolkjes zich thuis boven Saskia's hoofd verzamelen en oplossen in het niets zodra ze een voet buiten de deur zet. Na oorlog nummer zoveel om snoeteke op tijd de bus in te krijgen is er gisteren met juf Monique afgesproken dat Sas bij een volgende gelegenheid zonder pardon in pyjama in de bus gezet wordt. (Dat is geen dreigement, deze mama durft dat best en heeft het al eens gedaan). Vanmorgen ging het best wel prima en vol goede moed werd om half twee de bus opgewacht. Chauffeur Ilonka werd nog even geknuffeld, goede hoop en toen viel de voordeur dicht....... zoveel woede en frustratie in zo'n klein meisje.
Niemand had zin in weer een middag ruziemaken en dus de hele boel in de auto en op naar de speeltuin in Oosterbeek. En daar weer zonnig en vrolijk. Zouden het aardstralen zijn?
1 opmerking:
Het is allemaal niet gemakkelijk hé?
Onze Jonas zit nu sinds dit schooljaar in een auti-klas, tot vorig jaar zat hij nog bij de kleuters (type 2) Nu zien we een Jonas die constant moe thuis komt, hij heeft ook wel lange dagen, s' morgens rond 6u15 staan we op, klaarmaken, eten, boekentas klaar en rond 7u20 komt de bus hem al ophalen, s' avonds komt hij rond 17u15 thuis, en moet je weten dat hij om 15u15 gedaan heeft met school hé! Als ik het goed begrijp komt ze thuis en heeft ze het dan moeilijk? het is dan mss de spanning die er af valt hé? weet dat het allemaal niet gemakkelijk is, lieve Knuffel, Kim
Een reactie posten