Ruim drie, al een hele man. Toch gaat Hessel nog steeds niet tutvrij door het leven. Of eigenlijk komt Hessel met zijn eigen luxe optiepakket aan accessoires. Hessel wordt geleverd met clown en tut. De clown was al eerder onderwerp van verschillende blogjes. Maar nu de tut. Vinden wij het tijd om de tut in de tuttenboom te hangen, Hessel vindt van niet. Vanmiddag was tut onvindbaar, ondanks diverse reserve exemplaren in omloop nergens een plastic troostmachien te vinden. Mamaahhhh, wij moeten naar de tuttenwinkel, jij moet een nieuwe tut gaan kopen. (De rolverdeling qua boodschappen werd even heel helder neergezet). Maar nee, wij moesten naar Oeffelt om logerende zus te halen. En dan is 50 km lang. Je kan namelijk in 50 km heeel vaak zeggen dat er echt nodig een nieuwe tut aangeschaft moet worden.
Om het leven voor onszelf een beetje dragelijk te houden hebben we besloten dat de zomervakantie NIET het moment is om de tut de deur uit te doen. Dus nieuwe tut plus reserve exemplaar aangeschaft (met streepjes mama, tuurlijk joh regelt mama voor je) terwijl Hessel bij oma en opa speelde. Mama komt binnen wordt aan de kant geduwd, aanval op de tas geopend. Niks geen dag mama, nee alleen waar is mijn tut!
Een toch weer klein slapering mannetje veel te laat fris gedouched bij mama op schoot in het grote papa-en-mama-bed. Mijn nieuwe tut doet het goed hoor. Ja maar je bent wel een beetje te groot voor een tut hoor. Tutties zijn voor babies.
Heldere analyse van Hessel:
KLEINE TUTTEN ZIJN VOOR BABIES, GROTE TUTTEN ZIJN VOOR HESSELS!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten